ولى در مقابل بعضى گفته‌اند : ديه دو ابرو ديه كامل يعنى هزار دينار مىباشد همانطوريكه اعضاء جفت تماما ديه‌اشان همينمقدار بوده و اينحكم اختصاصى به ابرو ندارد . لازم بتذكّر است اگر بعد از جنايت مويهاى ابروها دوباره عود كنند بر عهده جانى على الاظهر ارش ثابت مىگردد . سپس در ذيل [ فى بعضه بالحساب ] مىفرماين : يعنى و در مقدارى از مويهاى ذكر شده به همان حساب از ديه‌ايكه در آن گفتيم ثابت مىگردد يعنى مساحت محل مويهاى مجنى عليه را به محل جميع مىسنجيم سپس به همان نسبت حكم به ثبوت ديه مىنمائيم اعمّ از آنكه نقاط محل مزبور از حيث كثرت و خفت مويهاى با هم متّفق بوده يا مختلف باشند . بنابراين اگر كسى مقدارى از مويهاى ابرو شخصى را تباه كرد براى تحصيل مقدار ديه مساحت تمام ابرو را ابتداء اندازه مىگيريم مثلا اگر پنج سانت بود ملاحظه مىكنيم كه مقدار مورد جنايت مساحتش چه مقدار است لذا اگر به مقدار يك سانت بود خمس يعنى يك پنجم مقدار ديه يك ابرو بر عهده جانى مىآيد از اينرو بر وى واجب است پنجاه دينار به مجنى عليه بپردازد و همچنين است حكم در مويهاى سر و لحيه . پس از آن مرحوم شارح مىفرماين : مرجع و مناط در اينكه آيا مويهاى تباه شده عود نموده يا ديگر نمىرويند حكم اهل خبره مىباشد لذا اگر حكم بعدم اعاده كردند ديه بر جانى ثابت بوده و در فرضى كه عدد آن را تصديق و گواهى كردند حكم به ثبوت ارش مىشود .